Julius Bradley

 

 

-----------------------------------------

 

 

 

 

 

ณ อพาร์เมนต์ธรรมดาเเห่งหนึ่ง ที่เมืองธรรมดาเเห่งหนึ่ง
หญิงสาวผู้หนึ่ง ได้ยืนอยู่หน้าอพาร์เมนต์ธรรมดาแห่งนี้

"หาว~~อื้อ" เสียงหาวออกมาจากปาก จูเลียส ตามด้วยการบิดขี้เกียจ 
หมดคาบเรียนคาบสุดท้ายของวันนี้เเล้ว หลังจากเขาทนง่วงนอนมาเกือบทั้งวัน เเต่ก็มีเผลอหลับไป
 คนที่นั่งข้างๆเขาจึงช่วยปลุกโดยใช้สันหนังสือฟาดลงมาที่หัวเขา


หญิงสาวผู้เพิ่งเคยมาเยือนที่เมืองนี้ ได้มองไปรอบเเถวอพาร์เมนต์ เธอมาหาคนคนหนึ่ง 
เขาหายตัวไป เมื่อ 3 ปีก่อน เธอรู้ว่าเขาอยู่ที่นี้ เพราะเบาะเเสได้รับมา


จูเลียสเิดินออกมาจากมหาวิทยาลัย เขาเเวะกินไอศกรีมถ้วยยักษ์ที่ร้านเดิม
ด้วยความคิดที่ว่า ของหวานมีฤิทธิ์ทำให้ตาสว่างได้ จูเลียสนั่งทานไอศกรีมถ้วยตรงหน้าอย่างช้าๆ

 

หญิงสาวยังคงเดินวนอยู่ที่เดิม เธออยากจะเข้าไปในอพาร์เมนต์ตรงหน้า

ติตตรงเป็นคนนอกทำให้เข้าไปไม่ได้เเต่เพียงอีกซะระยะมีคนที่เดินออกมาจากอพาร์เมนต์แห่งนี้

หญิงสาวเห็นจึงรีบเดินไปหาเพื่อสอบถามถึงคนที่อยากเจอเธอยืนเบาะเเสที่ได้มาให้คนที่เธอถามดู

เเล้วก็ได้รับคำตอบกลับมา หญิงสาวได้กล่าวคำขอบคุณ 
ก่อนจะรีบเดินขึ้นชั้นบนของอพาร์เมนต์


กล่องขนม 1 กล่อง อยู่บนมือของจูเลียส ข้างในเป็นเค้กสตอเบอรี่ 1 ปอนด์

 

 

 

 

 

 

 

 

เป็นตำแหน่งที่ หญิงสาวเกือบทุกนางใฝ่ฝันที่จะอยู่ในตำแหน่งตรงนี้

แต่ความฝันของเหล่าหญิงสาวหลายคนในดินแดนเมืองใต้หลายนาง

ก็มีอันต้องสิ้นลง เพราะ "ผู้ชาย" เพียงคนเดียว....

 

 

 

 

"ควีนจูเลียส ทรงเสด็จมาถึงแล้ว "

พอสิ้นเสียง ผู้คนทั่วทั้งท้องพระโรงก็หลีกทางตรงกลางออก

และยืนอย่างเป็นระเบียบ เพื่อรอ "ควีนจูเลียส" เสด็จมา ไม่นานนัก ควีน แห่งเมืองใต้

ได้เดินเข้ามาที่ท้องพระโรง สายตาทุกคู่ของเหล่าขุนนางจ้องมองมาที่ "ควีน" ที่เป็น "ผู้ชาย"

ถึงควีนจะรับตำแหน่งนี้มาหลายปีแล้วแต่สำหรับเหล่าขุนนางหลายคนก็ยังเป็นเรื่องไม่ชิน หรือ ต่อต้าน ก็มี

ซึ่ง ควีนจูเลียสก็ไม่แปลกใจสำหรับเรื่องนี่ ถึงเมืองใต้จะเปิดเสรีในเรื่องคู่รักแปลกๆ แต่ในกรณี

ควีนประจำเมือง โดยปกติ "ผู้หญิง"จะต้องเข้ามารับตำแหน่งนี้ ไม่มีใครคาดคิดว่า "ผู้ชาย" จะได้ตำแหน่งนี้ไป

 

 

 

 

 

 

วันนี้ ควีน มารับหน้าที่ว่าราชการ แต่คิงไม่เข้าร่วมด้วย ทรงไม่ว่างหรือทรงไม่มีอารมณ์ก็ไม่ทราบได้

จูเลียสบ้างที่ไม่เข้าใจในตัวอัลเบอโต้เท่าไรนัก ในบ้างครั้ง แต่ก็ไม่มีอะไรมากมายนัก

จูเลียสจึงนั่งอยู่ที่บัลลังค์อยู่คนเดียว  เรื่องที่มา กราบทูล ให้ควีนจูเลียสฟัง เป็นเรื่องเดิมๆที่ได้ยินเมื่อไม่นานนี้ ซึ่งเหมือนจะเคยพูดหรือบอกให้ทำอะไรซะอย่างไปแล้ว แต่รู้สึกจะไม่เป็นผล เพราะติดอยู่ที่ว่า

ทำไมจะต้องมาฟังคำสั่งจาก ควีนพิลึกพิลั่น แบบนี้

 

 

 

 

 

"ถ้าไม่อยากทำตาม ก็พูดมาสิวะ....." คำพูดพึมพัมออกจากริมฝีปากของควีน ที่ตอนนี้ นอนทิ้งตัวบนโซฟา ทิ้ง มงกุฎ ไว้ที่โต๊ะข้างๆ และมีโคอาล่าเกาะอยู่ 1 ตัว และอีก 4 ตัวอยู่วนๆรอบตัว มือก็ลูบโคอาล่าไป อีกมือก็หยิบขนมคุ้กกี้เข้าปากตัวเอง แค่ 3 ชม.ก็เหมือนใช้พลังงานไปทั้งวัน

จูเลียสนอนฟังเหล่าโคอาล่าคุยกัน เขาฟังออกเพราะคำสาปที่ได้มาพร้อมกับร่างที่แปลงเป็นโคอาล่าได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีกว่าที่คิด เพราะฟังออกอยู่เพียงคนเดียว เสียงว้า ว้า ว้า สลับดังมาจาก ตัวนั้นที่ ตัวนี้ที่

เรื่องตลกๆก็มี เรื่องร้ายๆก็มี เรื่องช่วงนี้ที่ได้ยินแล้วขัดหูที่สุดคงเป็นเรื่อง "นางสนม" ของคิง

ที่กำลังพยายามหาให้ เป็นความพยายามอย่างเหลือล้นจากเหล่าขุนนาง
เพราะ "ควีน" ไม่สามารถ จะมีทายาทได้ จึงต้องมี ตำแหน่ง "นางสนม" มารับหน้าที่นี้แทน

ซึ่งเป็นสิ่งที่ จูเลียส ไม่ต้องการที่มากที่สุด จูเลียสไม่ต้องการให้ผู้หญิงที่ไหนมายืนอยู่เคียงข้างอัลเบอโต้
ถึง แค่ หญิงสาวนางนั้น จะมาทำหน้าที่ แค่มี ลูก ก็ตาม

 

 

 

 

คุ้กกี้หมดจากถาดแล้ว ความอิ่มผสมกับความเหนื่อยรวมกับอารมณ์คิดมาก ทำให้จูเลียสง่วงขึ้นมา แล้วซักแปป ร่างเขาก็แปลงกลายเป็น โคอาล่า......จูเลียสมองมือ ปุ้กๆของเขา ก่อนจะงีบหลับไป

จูเลียสมองไปรอบตัว....เขามองมือตัวเองอีกครั้ง "ฝัน..."

ดูจากความเล็กของมือแล้ว คงเป็นตอนสมัยเด็ก ร่างสมัยเด็ก ก้าววิ่งออกไปตามทางเดิน

ทางเดินที่เขาคุ้นเคย ไปสู่ห้องที่เขารู้จักดี "ท่านอัลเบอโต้ ครับ" เด็กชายพุ่งเข้ากอดร่างตรงหน้า

ส่วนสูงในตอนนี้ต่างกันเยอะมาก จูเลียสต้องเงยหน้าขึ้นมอง อัลเบอโต้ก็ต้องก้มหน้ามอง
สมัยเด็กเขาไม่รู้เรื่องอะไรเท่าไร แต่ก็มีความสุขดี พอเวลาผ่านไป เขาก็รับรู้ทุกสิ่งเยอะขึ้น

มีทั้งเรื่องดีและเรื่องร้ายแต่เรื่องไหนก็ไม่เลวร้าย เท่าต้อง จากกับท่านอัลเบอโต้ คนที่เป็น...

 

.

.

.

.

.

.

 

ว้า ว้าา ว้า!! ร่างที่นอนบนโซฟาลืมตาตื่นขึ้น ด้วยเสียงโคอาล่าที่ดังกว่าปกติ
สิ่งที่เห็นสิ่งแรก คือปลายเรียวคมมีดสั้นที่กำลังเเทงลงมา
จูเลียสเบิกตามอง

ปลายเเหลมจ่อค้างอยู่ที่หน้า มือสังหารก็นิ่งเเข็งไปด้วย เเต่มือนั้นสั่นเทา ได้ยินเสียงพูดเบาๆมาจากอีกฝ่าย  

เเละทันที่ ควีนก็แทงมีดสั้นลงที่อกของมือสังหาร 

มือสังหารล้มลงทันที่ เเละมองตรงมาที่ผู้ชายที่เขาต้องฆ่าทิ้ง
เเต่ คน ที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่ใช่ แต่เป็น...
มีดสั้นเเทงลงเข้าที่หน้าของมือสังหาร 

 

มือเปื้อนเลือดเปิดผ้าปิดหน้าของมือสังหารเพื่อดูหน้าตา
เขาเห็นเเววตาที่เต็มไปด้วยความสับสน ความไม่เข้าใจ ความเศร้า ความกลัว รวมๆกัน

 

จูเลียสรู้ว่าอีกฝ่ายได้เห็นอะไร สิ่งที่มือสังหารได้เจอ คือพลังพิเศษของควีนแห่งเมืองใต้

พลังที่ทำให้คนที่คิดจะหมายปองชีวิตเขา เห็นตัวจูเลียสเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในชีวิตของอีกฝ่าย

เพราะเป็นสิ่งสำคัญ มีดที่คิดจะฆ่าตัวเขานั้น ถึงได้หยุดนิ่งลง......
พลังพิเศษนี้ทำให้ตัวเขารอดตายมาไ้ด้หลายครั้ง.....

 

นิ้วเรียวค่อยไล้นิ้วปิดเปลือกตาของคนที่ตาย 

"นอนหลับฝันดีนะครับ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ได้มาต่อ BTW ละ ได้ปิ้งไอเดียเมื่อไม่นาน
เเล้วก็พิมพ์มันในมือถือ 1 วันใน Note page เเล้วก็มาแปะ มานั่งเเก้นั่งเติม 
ก็จบ ออกมา เเบบ มึนๆ..../โดนเตะ